1.       Tam Öğrenmenin gerçekleştirilmesi :

a)      Sınıfın dersimize (konumuza) hazır bulunuşluk düzeyini öğreneceğiz. Bunu bir veya birkaç test ile gerçekleştirebiliriz. Bunu yapmaz isek bazı bilgilerin ön koşul bilgilere dayandığını hepimiz çok iyi biliriz. Örneğin: Toplama bilmeyen bir öğrenciye çarpma öğretemezsiniz. 8 sesli harfi bilmeyen sınıfa büyük ses uyumunu öğretemezsiniz. Yağmurun oluşumunu deneylerle göstermediyseniz öğrencilere kar yağışının oluşumunu anlatamazsınız. Kalem tutmasını öğretmeden çocuğa çizgi çektiremez-siniz. El – parmak kaslarını geliştirmeden doğru kalem tutmayı öğretemezsiniz....

b)      Sınıfa – öğrenciye neyi niçin öğreneceğini, öğrendiklerinin  yaşamında ne işe yarayacağını bilmesini sağlamalıyız. Yani niçin, neden öğrendiğini öğrenci bilmek zorundadır. Öğrenciyi başka türlü motive edemeyiz. Motivesiz öğrenme eksik gerçekleşir.

c)      Konunun ana başlıklarını tahtaya yazmalıyız. Söylenen ile tahtaya yazılan birbirini bütünler ve beyinde kendine yer açar.

d)      Konuyu öğrencinin öğrenebileceği kolaylıkta ve dramatize ederek, öğrenciyi konunun içine çekerek anlatmalıyız.

e)      Öğrenciler defterlerine tahtadakileri yazarken mutlaka beklemeliyiz. Beyinde kargaşalığa neden olmamalıyız.

f)       Yazı tahtası mutlaka çok temiz ve güzel kullanılmalıdır. Yazı tahtasını öğrencinin belleği olarak düşünecek olursak tahtanın düzenli kullanılmasının önemi ortaya çıkar. (Öğrenmenin oluşumu bölümünde bunu daha ayrıntılı bulacaksınız.)

g)      Görsel ve işitsel araç gereçlerden mutlaka yararlanmalıyız

h)      Kolaydan zora doğru bir yol izlemeliyiz.

i)        Her konuyu somutlaştırıp mutlaka şekil, araç gereç kullanmalıyız.

j)        Her öğrenciye, her kümeye söz vermeli, konuşmalarını sağlamalıyız. Bir iki kez söz isteyip de konuşamayan öğrencide olumsuz bir tavır doğacaktır. Buna fırsat vermemeliyiz.

k)      Dersin sıkıcı olmamasına, öğrencilerin rahat, özgür olmalarına fırsat tanımalıyız. Sizinle veya arkadaşlarıyla konuşmalarına fırsat tanımalıyız

l)        Öğrencilerin sıralarında put gibi oturmaları yerine düzeni bozmayacak hareketlenmelere izin vermeliyiz. Gözlerinizle onları hep gördüğünüzü onlara söylemeli-siniz. Gösterdiğimiz   toleransı aşanları da mutlaka bir şekilde uyarıp, konunun akışını bozmaya  haklarının olmadığını anlatmalıyız.

m)    Bilgileri öğrencinin zihnine sembollerle yerleştirmeli böylece unutmayı önlemeliyiz.

n)      Zamanı çok iyi kullanmalı son 2 – 3 dakikada bir iki cümle ile konuyu toparlamalı ve bir iki soru ile geri bildirim almalıyız.  

2.       Konunun  işlem basamakları bittiğinde 5 – 10 soruluk mini test uygulamalı ve öğrenmenin   gerçekleşip   gerçekleşmediğini ölçmeliyiz. Bu test sizin en fazla 5 dakikanızı alacaktır. Bunu dersin planlamasında “Değerlendirme” bölümünde göstermeliyiz. Bu test her zaman klasik test olmayabilir. Sözlü soru olarak veya değişik biçimde de uygulanarak konunun öğrenme ölçeği olarak yapabiliriz. Test sonucunu mutlaka değerlendirmeliyiz. Örneğin 5 soru yönelttik sınıfa. 3. soruya 40 öğrencinin 32 tanesi doğru yanıt vermiş. Öğrenme düzeyi  % 85’in altında gerçekleşmiş. Tam öğrenme gerçekleşmemiş demektir. 3. sorunun sınıfa yeniden anlatılması, öğretilmesi gerekir.

3.       Konu değerlendirmesi sonucu her soruya en az % 85 – 90 doğru yanıt verilmiş olmalıdır.Her sorunun ayrı ayrı doğru yanıtlanma %’si bulunmalıdır. Aşağıda örnek bir çizelge verilmiştir.

4.       %90’ın altında alınan başarı sınıf ortamında tam öğrenme için yeterli değildir. Bu nedenle mutlaka %90 sınırı yukarı doğru aşılmalıdır.

5.       Önceki işlenen konulara sık sık kısa dönüşler yapılmalı, pekiştirici ek çalışmalar kümelere verilmelidir.

6.       Değerlendirmelerde hem kümeler hem de bireyler ayrı ayrı düşünülmeli ve değerlendirilmelidir.

7.       Örnek değerlendirme çizelgesi :

Örnek  Değerlendirme Çizelgesi

             8.  Tam öğrenme sisteminde, her öğrenci öğrenebilir anlayışı vardır. Evet bu zor gibi görünse de gerçekten normal şartlarda okula gelen her öğrencinin öğrenmeyi öğrenmesi zor bir iş değildir. Önce bizim buna inanmamız ve bunun için çaba göstermemiz gerekiyor. Her çalışmamızın gerçekleşme düzeyini ölçmemiz, değerlendirmemiz, geriye dönüşler düzenleyerek eksikleri tamamlamamız gerekmektedir. Bunu aşağıdaki şekilde formüle edebiliriz:

      Planlama  = Öğrenme uygulamaları :Ölçme-değerlendirme  = TAM ÖĞRENME                              (Pekiştirici çalışmalar- Eksikleri tamamlama çalışmaları)

               9. Tam Öğrenme bize çok fazla bir ek iş getirmeyecektir. Ek iş olarak her konunun sonunda ölçme-değerlendirme yapma, bunun sonucuna göre ek çalışmaları planlama ve yeni öğrenme uygulamaları-yaşantıları hazırlama ve uygulama olacaktır. Ancak bu ek çalışmaların sonunda da şunu göreceğiz: Sınıfımızın % 95 – 98’i öğrenmeyi gerçekleştirmiş. Bu zincirleme bir birini etkileyecek ve ilerleyen birkaç ay içinde somut gelişmeleri göreceğiz. Öğrencilerimizin öğrenmeyi zevkli bir oyun haline dönüştürdüklerini göreceğiz.

             10. Tam Öğrenme için okullarımızda ortam % 80 – 85 düzeyin uygundur diyebiliriz. Yukarıda da belirttiğimiz gibi okul olanaklarımız ve okul bilincimiz bu uygulamayı rahatlıkla yapabilmemize olanak sağlamaktadır.

             11. Tam Öğrenme ile okulumuzun stratejik hedeflerine ulaşması daha kolay olacaktır. Okul başarımız kısa vadede  % 5 – 6, uzun vadede ise 10 – 12 puan artacaktır. Bu da stratejik olarak hedeflediğimiz okul başarımızın 4-5-6-7-8. sınıflar ortalaması olarak % 60 – 65 düzeyine çıkması olarak kendini gösterecektir. İşte bu nokta okulumuz için “zirve” demektir.

             12. Öğrenci  Merkezli Eğitim ve Tam Öğrenme uygulamalarında etkili öğretim teknikleri, etkili öğrenme yöntemleri uygulanmalıdır. Bunların başında bilinçli bir kubaşık eğitim,  tam öğrenme için en uygun izlenecek yöntemlerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Okullarımız  ve öğretmenlerimiz bunu yapabilecek güçte ve deneyimdedir.

   Kamil  TÜRKOĞLU / Emekli Okulu Müdürü

 * * * Bu dosyayı bilgisayarınıza indirmek için buraya TIKLAYINIZ.